از رویاهام که پرت میشم بیرون با واقعیت زشت روبرو میشم.

اونقد بدبختم که حتمی نمیتونم تو رویا زندگی کنم. چیه این واقعیت بی رحم؟

واقعیتی که به شکل بی رحمانه ای زمینم میزنه.

.

.

.

خفه م کرده. میفهمی .....؟

خدا بعضی آدما رو سر راهت قرار میده تا یادت بیاد که تو آدم غرق شدن تو روزمرگی ها نیستی. که تو آدم عاشق نبودن نیستی. که بگذاری و بری. که شبیه بقیه باشی. که دیدنی ها رو نبینی. که نباشی اونی که الان هستی.

که عاشق باشی

که لطیف باشی

که سرشار از حس باشی

که قلم به دست بگیری

که نقاشی بکشی

که کتاب بخونی

که والس بهار گوش بدی

که فک کنی

که به احساساتت بال و پر بدی

که پرواز کنی

که ............................

تا به تو برسم

به تـــــــــــــــو.

چقدر میفهممت

وقتی میگی

آدمای این دورو زمونه یه جوری شدن....

راست میگی

آدما بد شدن، نامرد شدن، دروغگو شدن، دودره باز شدن.

چرا هیشکی اونطوری نیس که میگه؟

چرا.................؟

این روز ها دلتنگ ترم....

خالی تر از همیشه

عاشق تر از هر روز

و تو دوست داشتنی تر از دیروز و هر روز..........

با تو کمی حالم خوبتر از عالی است....